Bij (inter)nationale overheden gaan bepleiten dat ze een bepaald beleid gaan voeren (en wachten).

Derde optie is om beide hiervoor genoemde opties tegelijk te doen.

Samen met (locale)overheden, bevolking en bedrijven een proefproject met een nieuw systeem toepassen. Om bijvoorbeeld voorsteden in Parijs, Vogelaarswijken in Nederland, (Amerikaanse) steden waar grote bedrijven naar lagelonen landen zijn vertrokken etc. nieuw leven in te blazen.

Oplossing waarmee we het wereldweide armoedeprobleem op het eerste gezicht het meest vergaand mee op kunnen lossen is invoering van een wereld basisinkomen systeem. Uitgaande van een bruto wereld inkomen van $ 55 biljoen in 2008. Kost een voorwaardelijk wereld basisinkomen systeem ter hoogte van 100% van het netto minimumloon ca. $ 12 biljoen per jaar. Een onvoorwaardelijk wereld basisinkomen systeem ter hoogte van 50% van het netto minimumloon kost ca. $ 17 biljoen. Beide genoemde bedragen zijn incl. ca. $ 7 biljoen kosten voor onderwijs en universeel toegankelijke gezondheidszorg. Reden waarom het onvoorwaardelijk basisinkomensysteem duurder dan het voorwaardelijk basisinkomensysteem is. zit in het feit dat bij de voorwaardelijke variant maar 10% tot 15% van de potentiele beroepsbevolking een uitkering krijgt en bij de onvoorwaardelijke variant 100%. Als we alleen mensen die nu minder dan $ 2 per dag verdienen inkomensondersteuning willen geven hebben we ongeveer een half biljoen dollar per jaar nodig.

Welke heffingsgrondslag willen we toe gaan passen om belastingen binnen te krijgen om de kosten van bijvoorbeeld de hiervoor genoemde voorstellen te kunnen betalen. Een idee is gebruik van energie hiervoor te belasten. Indien naast de EU ook de VS en andere landen gebruik van energie zwaar gaan belasten zal de prijs van olie vermoedelijk dalen tot $ 20 per vat. En is de omvang van de heffingsgrondslag voor gebruik van energie ruim $ 1 biljoen per jaar. Andere mogelijkheid is winst van bedrijven te belasten. Omvang van bedrijfswinsten is excl. inkomen voor zelfstandigen ca. $ 10 biljoen per jaar. Ook kunnen we er voor kiezen om de heffingsgrondslag voor de BTW of arbeidsinkomen incl. inkomen van zelfstandigen te gebruiken. De omvang van deze twee heffingsgrondslagen zijn $ 27 resp. $ 33 biljoen per jaar. Verder kunnen we ook kiezen om geldelijke transacties te belasten. Huidige transactie volume van geld is ongeveer 50 maal zo groot als het bruto wereld inkomen. Zodra we hier meer dan 1% belasting op heffen houdt deze "mondiale flipperkast" grotendeels op te bestaan. Om de reële economie te faciliteren is een transactievolume van ongeveer driemaal het bruto wereld inkomen nodig. Na correcties dat de overheid belasting aan zichzelf gaat betalen etc. blijft een heffingsgrondslag van ca. $ 130 biljoen over.

Aanvullend moeten we een keuze maken of we de essentie van het huidige systeem in tact willen laten, of een nieuw systeem in willen invoeren die mensen optimaal ondersteund om in hun kracht te kunnen (be)staan. In het plan wat op deze site wordt getoond, wordt een keuze voor invoering van een voorwaardelijk wereld basis inkomensysteem en aanpassing van het huidige systeem gemaakt.

Voor de optimistische aanpak van het wereld weide armoedeprobleem moeten we eerst vaststellen welke oplossing we hiervoor willen gebruiken. Vervolgens moeten we een brief / petitie maken en die bij de (inter)nationale politiek onder de aandacht brengen. Waar deze optie vermoedelijk op blijft hangen is gebrek aan politieke wil om hier serieus iets mee te doen. Ook is het organiseren van draagvlak bij mensen die de kosten van het gekozen plan moeten betalen in pratijk moeilijk.

Mensen in bijvoorbeeld "Vogelaarswijken" hebben twee keuzen. De eerste is wachten dat ze ooit mee mogen doen. De tweede is samen met (locale)overheid en bedrijfs- en bewonersverenigingen etc. gaan bekijken wat ze samen willen en kunnen doen. Indien de keuze valt op het plan wat in deze site wordt beschreven. Is het de bedoeling dat op locaal niveau een eenheid van een coöperatieve Burger Handels Organisatie (BHO) wordt opgezet. In principe alle financiële transacties via BHO gaan lopen. En BHO belast wordt met uitvoering van een slimme variant op het eigen risico dragerschap voor de WW en WAO. Het mooiste hierbij zou zijn dat BHO de bevoegdheid krijgt om met de "terugkoopcontract" formule (een variant op formule "wederzijdse schuldaanvaarding" wat banken nu gebruiken) en garantie van de overheid geld mag scheppen. Om dit proces op gang te brengen is een heel klein stukje van de € 200 miljard nodig die de EU landen extra willen besteden om de economie te stimuleren. Verder is het de bedoeling dat de structuur van een woonwijk die voor dit plan kiest wordt veranderd in een slimme / sociale variant op een Keiretsue (Japanse onderneming).

Als dit idee in een gemeente met redelijke omvang goed werkt, kan dit proefproject als voorbeeldfunctie voor andere gemeenten gebruikt worden en kunnen we een olievlekmethode gebruiken om dit idee over de hele wereld toe te gaan passen.