Het wereldweide armoedeprobleem is primair een maatschappelijk organisatorisch probleem.

Gebrek aan politieke wil om serieus iets aan dit probleem te willen doen.

Hiervoor genoemde stelling klinkt negatief en willen we niet graag "horen". Het is niet bedoeld als kritiek op politici die het goed menen. Uit onder andere de hieronder genoemde punten kunnen we niet anders concluderen dan dat de politiek in z'n algemeenheid weinig moeite doet om zich aan de gedane minimale beloften te houden, laat staan serieus iets aan het armoedeprobleem te willen doen en veel te druk met andere dingen bezig is.

Internationaal is afgesproken dat de donorlanden 0,7% van hun BNP aan ontwikkelingshulp geven, in praktijk geven we gemiddeld maar 0,25%. In 2000 is door 189 landen afgesproken om serieus aan de Millennium Development Goals van de VN bij te dragen. Net als de belofte om schulden van arme landen te saneren komt hier in de praktijk niet veel van terecht. Deze punten zijn het minste wat nodig is om arme landen te helpen.

Aan de andere kant zien we dat VS alleen al dit jaar $ 600 miljard meer aan defensie dan aan ontwikkelingshulp besteed. En dat we in de periode van de "Koude oorlog" over de hele wereld even veel aan defensie hebben besteed als wat het zou kosten om alle gezinnen over de hele wereld gratis een huis cadeau te geven. Als we hiervoor hadden gekozen zou nu niemand arm hoeven te zijn geweest.

Indien we met elkaar de juiste keuzen maken hebben we voldoende technische middelen (machines, kennis etc.), grondstoffen, energie, land, water, geld etc. Om alle mensen over de hele wereld structureel een fatsoenlijke levensstandaard te kunnen geven.